|
|
|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
Status : COMPETITION ENTRY Opracowanie KoncepcjiI Budynku “TEATRU W BUDOWIE” Centrum Spotkania Kultur / "Theater under construction" Cultural Meeting Point
Koncepcja konkursowa przedstawia propozycję autorskiego placu miejskiego powiązanego funkcjonalnie i koncepcyjnie ze zmodernizowanym budynkiem Centrum Spotkania Kultur. Główna idea projektu czerpiąc z historii obiektu pozostającego w budowie, determinuje charakter budynku. Pojęcie „budowy” jest wyjątkowo nośne, zarówno w sensie architektoniczno-budowlanym, jak i w szerszym kontekście powstającego CSK.
PRZESTRZEŃ PUBLICZNA Nowo projektowana przestrzeń CSK została podzielona na trzy rodzaje przestrzeni. Plac przed budynkiem funkcjonuje jako przestrzeń publiczna, otwarta dla mieszkańców miasta, mogąca w zależności od potrzeb pełnić rolę letniej sceny lub kina. Tutaj mogą się także odbywać sezonowe festiwale i jarmarki. Plac teatralny został zaprojektowany jako otwarty, reprezentacyjny plac aspirujący do miana forum miejskiego. Sposób jego ukształtowania, wyraz plastyczny oraz formy małej architektury są zdecydowanie współczesne, jednocześnie odnosząc się do wytycznych konserwatorskich – podkreślenie przebiegu ul. Radziszewskiego poprzez minimalne obniżenie posadzki, zachowanie/odtworzenie szpaleru drzew wzdłuż Alej Racławickich oraz umiejscowienie dominanty w osi ul. Krakowskie Przedmieście. Sercem placu, a zarazem ukłonem w kierunku budynku „Teatru w budowie” jest zagłębienie w placu starego mechanizmu obrotowego sceny. Utworzona w ten sposób dominanta w głównej osi funkcjonalnej śródmieścia Lublina funkcjonuje równocześnie jako scena letnia.
ELEWACJA - RUSZTOWANIE Uformowanie elewacji przy użyciu języka rusztowań daje efekt pewnej zmienności, wrażenia pozornej nieskończoności. W geometrycznym chaosie ukryta jest powtarzalność modułów i logika konstrukcji. Interpretacja typowego dla placu budowy rusztowania została sprowadzona do przestrzennie rozwiązanego układu prętów, rozrzedzonych w miejscach wymagających doświetlenia i dodatkowo uzupełnionych pomostami tam, gdzie jest to funkcjonalnie uzasadnione. Grubość 'rusztowania' pozwala na stworzenie konstrukcji opartej na przestrzennie pracującej kratownicy, uwalniając strefę wejściową ze słupów i umożliwiając podwieszenie antresoli foyer. Nowa elewacja-rusztowanie została oderwana od parteru skośnymi liniami na różnych wysokościach. Zasada odcięcia jest podporządkowana urbanistyce poprzez podniesionie narożników (umożliwiające długie osie widokowe) oraz funkcji (podkreślenie głównych wejść do budynku, zaślepienie zapleczy technicznych, etc.)
STREFA WEJŚCIOWA Przestrzeń półpubliczna to strefa wejściowa CSK, właściwe miejsce spotkań. W tej najbardziej reprezentacyjnej przestrzeni obiektu gromadzą się widzowie przed spektaklem, uczestnicy konferencji, wreszcie odwiedzający mediatekę, otwartą galerię czy restaurację. Ma ona charakter otwartego forum i jest swoista wizytówką budynku oraz instytucji. Większa część parteru CSK została zaprojektowana jako jednoprzestrzenna strefa recepcyjna. Bezpośrednio po wejściu widz odnajduje się naprzeciwko podkreślonej bryły widowni głównej sali teatralnej, wykończonej podświetlonymi profilami szklanymi. Posadzka we wnętrzu jest kontynuacją posadzki placu i przechodzi w kaskadowo ukształtowane schody prowadzące na widownię głównej sali. Różnice poziomów rozwiązane w formie niewielkich schodów-widowni pozwalają na wykorzystanie przestrzeni nie tylko jako komunikacji, ale także miejsca spotkań, spędzania czasu.
|